Pre četvrt veka, na početku tranzicije, Srbija se skoro ugušila u masovnoj nezaposlenosti zbog propasti društvenih fabrika. Sada je stopa nezaposlenosti na „istorijskom minimumu“, ali oni koji se vode kao zaposleni zarobljeni su u nesigurnim poslovima i hronično umorni od života pod večitim otkaznim rokom. Dok u opštini Pećinci, jednoj od industrijski najrazvijenijih zona u Srbiji, poslodavci već godinama „otimaju“ radnike sa okolnih njiva, a lokalne fabrike organizuju svakodnevni besplatni autobuski prevoz za zaposlene iz Beograda i Šapca, samo 300 kilometara južnije, u opštinama poput Crne Trave ili Trgovišta, radno sposobno stanovništvo skoro da ne postoji. Srbija je posle četvrt veka tranzicije stigla od masovnog gubitka radnih mesta i socijalnog kolapsa do jednocifrene stope nezaposlenosti. Ali, iza podataka na nivou cele države, tržište rada karakterišu paralelni svetovi, bez gotovo ikakvih …